Je kinderen en partner de ruimte gunnen om te experimenteren, om zichzelf te zijn, om oplossingen te bedenken. Accepteren dat de dingen niet perfect gaan, of niet altijd zoals jij wil – dat is allemaal ‘holding space’. Belangrijk in een gezin, voor ieders groei en mentale gezondheid. Maar o zo moeilijk. Zeker in tijden van quarantaine. Ik weet heel goed wat voor ouder ik zou willen zijn: geduldig, rustig en ondersteunend. Een mama die haar kinderen vertrouwt en er staat als ze me nodig hebben. Als partner wil ik de ander graag zien, in zijn waarde laten én ruimte geven. In het echte leven, met werk, hobby’s, deadlines, 3 kinderen van 3 leeftijden, vrienden, collega’s, verplichtingen en verwachtingen valt dat soms niet mee. En wat blijkt: in tijden van quarantaine blijkbaar ook niet. Net op het moment dat ik naar adem begon te snakken omdat mijn eigen ruimte zowat tot nul is gereduceerd, las ik over “Holding Space”.

De ruimte dragen

We hebben allemaal ruimte nodig. Ruimte om te groeien, om fouten te maken, om onszelf te zijn. Ruimte om even alleen te zijn, zodat je jezelf kan horen denken. De Canadese coach Heather Plett schreef er voor het eerst een artikel over. Hoe de verpleegkundig die de palliatieve zorg deed bij haar moeder hun op de best mogelijke manier hielp. Ze was er, maar drong zich niet op. Ze deed wat de anderen niet konden, maar liet de basiszorg over aan familie. Ze maakte ruimte voor ieders inbreng en liet familie en vrienden de kans om iets te betekenen. Ze was een veilige ondersteuner, maar vanaf de zijlijn. Steeds alert en paraat, nooit opdringerig en bemoeizuchtig. Deze elementen werden de kern van de spirituele basisbeginselen van ‘holding space’: ego aan de kant, vertrouwen dat iedereen wijsheid en intuïtie heeft, ook je kinderen. Veiligheid creëren voor elkaar en accepteren dat de ander anders is.

Bij het lezen van de artikels rond ‘holding space’, besefte ik dat we in coaching vanzelf deze principes hanteren: we hebben het volste vertrouwen dat onze klant de expert is van zijn of haar leven. We geven geen advies, maar helpen hem of haar door reflectie zelf tot de juiste oplossing te komen. Iets dat werkt voor hem of haar. Ook in het onderwijs staan er meer en meer leerkrachten achter de Montessori-leus: ‘help mij het zelf te doen’.

Vertrouwen is de basis

Vertrouwen is dus de basis van ‘holding space’. Maar hoe zit dat in een gezin? Moeilijk, want natuurlijk ben je als ouder super betrokken bij je gezin. Er zijn ook risico’s aan verbonden. Als je echt de ruimte wil geven aan elk van je gezinsleden, moet je het resultaat van de acties ook kunnen loslaten. Wat bijna elke ouder – mezelf inbegrepen- zou mogen durven proberen is net iets minder doen van wat ze doen. De balans tussen liefhebben en loslaten goed in het oog houden. Een gekke paradox die in steeds meer literatuur opduikt is dat ouders twee keer zoveel tijd besteden aan hun kinderen dan hun eigen ouders. En toch voelen we ons constant alsof we hen tekort doen. Opdracht één in deze corona tijden: laat los. Geef meer liefde en veiligheid en minder huiswerk en druk. En vooral: vertrouw erop dat kinderen intuïtie en wijsheid hebben. Waar heeft jou kind sturing nodig en waar moet je de ruimte open laten?

Wat je zou kunnen testen

Ik kies heel bewust voor een zeer voorzichtige titel. Zelf werd ik de laatste dagen namelijk heel erg ongelukkig van alle goede adviezen, tips en schema’s die me achtervolgden op social media. Ons gezin is een superveilig gezin met een overdosis aan knuffels en liefde. Met 5 mensen met veel interesses, een eigen karakter, pit en enthousiasme. Langslapers ook en nachtraven. Een mini-beetje anarchie ontbreekt ook niet… De schema’s die teren op vroeg opstaan, sporten voor het krieken van de dag en een militaire structuur aanhouden leiden tot slechtgezinde kinderen en opgejaagde ouders. Niet.Voor.Ons.Geschikt.

Ik probeer dit, misschien zit er wat tussen voor jou?

  1. Kinderen zijn unieke en individuele wezens. Ze zijn geen kleien versie van jou. Ze willen en kunnen dingen dus anders. Eén tijdsschema dat past voor alle gezinsleden? In ons geval een no go.
  2. Het is niet persoonlijk. In het proces van loskomen uit hun structuur lopen kinderen aan tegen het feit dat hun ouders ook slechte kanten hebben. Als ze juf of meester wilden zijn, hadden ze dat wel gaan. Dus, neem het niet persoonlijk als ze ruzie zoeken, niets van je willen aannemen of grappen maken over je nieuwe rol(len).
  3. Probeer niet alles voor je kinderen op te lossen. Laat ze zelf ontdekken wat werkt voor hen. Geef ze een doel en een opdracht (dat schoolwerk moet ook gebeuren) en laat ze zelf even proberen hoe ze het gaan oplossen. Sta aan de zijlijn klaar met hulp en ondersteuning.
  4. Té veel complimenten is ook niet nodig. Natuurlijk moet je hen zeggen dat ze goed bezig zijn en uiteraard wil je hun zelfvertrouwen opbouwen. Maar doe het op het moment dat ze iets goed of lief hebben gedaan, bedacht, geuit. Niet bij elke kleine scheet.
  5. Zeg sorry. Al geroepen op je kinderen tijdens deze quarantaine? Wij wel. Zeg sorry en laat zien dat je hun gevoelens serieus neemt.
  6. Wees stil en luister goed. Luister naar je kinderen. Zeker nu. Ouder zijn is niet alles vertellen wat jij weet.
  7. Je bent niet te oud om te leren. Leer ook kennen wat je kinderen interessant vinden. Misschien ontdek je nu wel waar ze zich spontaan mee gaan bezighouden als ze niets ‘moeten’. Zeg niet dat ze hun tijd verspillen, maar ga mee op ontdekking. Wat vinden ze er zo leuk aan. Leer zelf bij en laat merken dat ze ruimte krijgen om creatief te zijn.

Failing forward

Gisteren nam ik me voor om ervoor te gaan. Minder stress, meer genieten en meer ruimte. En wat bleek: we faalden onmiddellijk. We faalden omdat we ons met elkaar bemoeiden, door elkaar heen praatten, elkaars ruimte niet gaven.  Maar ook falen hoort er bij. We leren elke dag hoe we als gezin van vijf deze quarantaine gaan aanpakken. Niet om het ‘te overleven’, maar wel om eruit te leren. Met vertrouwen en vooral acceptatie als basis. En soms lukt het ons al wel: zij zijn zij, ik ben ik en jij bent jij. Ieder in zijn ruimte met veiligheid en warmte tussen ons is.

Succes.

 

Langs alle kanten word je bestookt met ‘goed advies’ over hoe je deze Corona-periode kan doorkomen. Voor mensen in de zorg- en andere sectoren die wel actief blijven, lijken de tips soms compleet onhaalbaar en brengen ze eerder frustratie en ergernis dan ‘hulp’. Ook voor thuiswerkende ouders, plus-ouders, alleenstaanden… lijken de tips wel van Mars of Venus te komen. Wij verzamelden voor jullie een paar ideeën die misschien wél kunnen helpen.

Lees onze 10 tips om mentaal gezond te blijven!

Rilla

Pin It on Pinterest