Hoe ik mijn bore-out aanpakte (gastblog door Liesbet Selleslags)

Liesbet Selleslags is een onafhankelijke vrouw met veel verschillende interesses. In haar werk staan automatisering & mensen centraal. Liesbet deelt in deze gastblog haar verhaal over haar bore-out. Je leest het goed, een bore-out!

Ik genoot een dubbele opleiding in Bedrijfseconomische Informatica en als  Maatschappelijk Assistant. Twee totaal verschillende richtingen die perfect combineerbaar zijn voor mij als creatieve generalist. Mijn loopbaan situeerde zich binnen Human Resources bij verschillende bedrijven waar ik nergens echt 100% mijn draai vond. Daardoor werd mijn CV een beetje dat van een jobhopper, ik wisselde langere tewerkstellingen af met korte interim opdrachten om toch bezig te blijven. Zelfs die langere stukken waren relatief. Bij elke sollicitatie kreeg ik hier gegarandeerd commentaar op en werd het ook steeds moeilijker om mezelf te “verkopen”.

Ik werkte 5,5 jaar bij mijn laatste werkgever voordat mijn lichaam aangaf dat het genoeg geweest was. Ik was er ongelukkig, sleepte me iedere morgen uit bed richting werk, kwam steeds later, was prikkelbaar en gefrustreerd, verveelde me steendood, had geen uitdaging meer, mijn gedrevenheid en werkplezier verdwenen en ik begon te sukkelen met mijn gezondheid. Eerst een aanslepende verkoudheid, dan een sinusitis die maar niet genas, dan weer iets anders, en vooral geen energie meer. Ik kwam nooit zoveel bij de dokter als toen.

Uiteindelijk gaf een keelontsteking in februari 2016 me de “doodsteek“. Dit was het begin van een lange herstelperiode. Ik voelde al langer dat die job en werkomgeving helemaal niets voor mij waren. Ik was daar aan het wegkwijnen, doodbloeden. Ik bleef er omdat het me zekerheid gaf (een job bij de overheid geef je toch zomaar niet op?) en een inkomen om mijn rekeningen te betalen en om van te leven. Overleven eerder, want voor alle leuke en ontspannende activiteiten had ik geen energie meer. Ik viel in slaap waar ik zat of stond.

Hoog tijd om het roer om te gooien! Maar wat zou ik dan gaan doen? Ik startte met loopbaanbegeleiding want ik wou ook deze keer niet lang thuisblijven. Ik zou dit wel snel even oplossen. Zodra ik wist wat ik wou doen, kon ik terug aan het werk. Dat klonk in mijn hoofd zeer logisch, maar mijn lichaam dacht er helaas anders over…

De loopbaanbegeleiding bevestigde wat er al lang sluimerde. Ik wou heel zeker niet meer terug naar mijn oude werkgever. Ik had mezelf en mijn functie compleet overbodig gemaakt en ook een andere functie was voor mij geen optie. In december 2016 volgde mijn ontslag en kon ik dit hoofdstuk eindelijk afsluiten.

Ik voelde een sterke drang om iets te doen met mijn oorspronkelijke interesses en wist ook dat vrijheid, autonomie, afwisseling en mijn goesting kunnen doen heel belangrijk zijn voor mij. Ik had te lang een leven geleid dat door anderen bepaald werd ipv echt te doen wat ik wou. Het was tijd om de regie van mijn leven in eigen handen te nemen en een job op mijn maat te creëren. Iets wat ik stiekem altijd wel een beetje gedaan heb binnen de bedrijven waar ik werkte, wat altijd goed liep tot toch iemand mij weer kwam vertellen wat ik “moest” doen.

Dat wou ik niet meer, dus bleef er maar 1 optie over bleef: zelf ondernemen zodat ik echt mijn passies en dromen kan volgen. De naam voor mijn onderneming was hiermee snel gekozen. In maart 2017 richtte ik Passions & Dreams op. Ik begeleid mensen die, net als ik, die doorheen hun leven van hun passies en dromen afweken. Door deze terug te ontdekken, in beweging te komen en concrete stappen zetten, zorg ik ervoor dat ze 100% hun missie kunnen leven. Daarnaast bouw ik volop mee aan de Technology Made Easy academie waar we eenmanszaken leren dat ze door slim te automatiseren & digitaliseren kunnen minimaliseren op saaie taken zodat er tijd vrijkomt om te leven. Deze combinatie zorgt voor voor voldoende afwisseling, ik kan mijn goesting doen en 100% mijn passies en dromen volgen.

Ik weet dat mijn pad mij bracht tot waar ik nu ben. Maar met als ik iéts anders zou aanpakken, is het dat ik niet zo lang zou blijven ‘aanmodderen’ bij mijn werkgever en me minder zou laten beïnvloeden door wat anderen vinden of door mijn eigen angsten. Ik zou sneller de stap gezet hebben!

Pin It on Pinterest