En toch ben ik superwoman niet…

Enkele weken geleden startte ik samen met mijn man zijn nieuwe ‘passion project’: Terroir, onze wijn- en theebar, waarin we – hij als wijnsommelier en ik als theesommelier (beiden in wording) – onze passie voor pure en avontuurlijke smaken kwijt kunnen en onze andere hersenhelft kunnen gebruiken. En hoewel we in onze blog enkele weken geleden schreven dat kiezen niet meer hoeft, daagde het me achteraf dat ik daar toch enige nuance in moet leggen.

Voor zover je niet op een fysieke grens stuit zoals tijd, locatie of geld, is er voor mij geen enkele reden om niet achter je dromen te gaan. Vooral tijd is de uitdagendste. Er zijn maar 24 uur in een dag en 7 dagen in een week. ‘Waar ik toch de tijd vind’, vragen mensen mij de laatste maanden vaak. Wel, ik…kies. Heel bewust. Want ook ik ben superwoman niet…

Ik schrap heel veel

Ja, ik doe nog yoga en beoefen nog karate, ik speel zelfs af en toe terug een streepje gitaar. Maar ik doe dat minder frequent. Ik schrap heel veel sociale dingen (voorlopig), ik winkel online behalve voor mijn aankopen bij de lokale middenstand (dat kan ik de collega’s niet aandoen). Decennia van time management en planning komen mij deze dagen zeer goed van pas. Ik probeer bij elk nieuw en enthousiast idee te denken ‘gaan we dat kunnen waarmaken op een kwalitatieve manier met de tijd die we hebben?’ Wat ook betekent dat mijn leven vaak vooraf gepland en gestructureerd verloopt. Dat is niet zo evident, want mijn persoonlijkheidsprofiel houdt helemaal niet van strakke planning en daarom heb ik af en toe vrije uitloop nodig. Dat betekent soms nog meer schrappen, zoals een training schrappen, of kiezen om thuis yoga te doen met de app in plaats van naar de studio te gaan.

Ik weet (ongeveer) hoever ik kan gaan

Fysiek had ik het de voorbije jaren niet onder de markt. Er werd zelfs ‘chronisch vermoeidheidssyndroom’ geopperd, een diagnose waar ik gelukkig niet al te hard achteraan ging. Het zou me ook niet geholpen hebben. Ik heb redelijk hard aan mezelf moeten timmeren, samen met een orthomoleculair arts, yoga, meditatie, hypnosetherapie, emotioneel werk met mijn counselor,… Het heeft me geleerd dat mijn fysiek niet oneindig gepusht kan worden (haha, wist ik dat nog niet…?). Het heeft me ook geleerd om redelijk goed en vroeg aan te voelen als ik gas terug moet nemen. Ik heb gelukkig geen CVS, het gaat stukken beter met mij, maar ik heb alsnog geen superkrachten.

Er is geen magische, wiskundige of universele formule…

Ook voor mij/ons blijft het uitzoeken. Want de uurverdeling die mijn man en ik initieel naïef vooropstelden, bleek meteen al niet te werken. Oeps, meer tijd in die ene zaak, wil zeggen dat die tijd van elders moet komen. Het is ook voor ons zoeken. Daarom ook dat we bijzonder veel tegengas geven om zaterdag open te zijn. Ik zou werkelijk niet weten hoe ik mijn leven geregeld zou krijgen, tenzij ik een andere dag opoffer, wat ik niet wil. Ook dat is een keuze. Maar daarnaast ben ik een ‘strong believer’ in ‘quantity time’. Neenee, dat is geen tikfoutje. Ik stel vast dat aanwezigheid en beschikbaarheid voor mijn kinderen, ook al zijn ze al groter, fundamenteel is voor hen. En ik vind ook dat ze daar recht op hebben. Dus als er iets met mijn kinderen aan de hand is, dan schrap ik zowat alles: ze zijn mijn top prioriteit, alles moet daarvoor wijken. Ook een ‘passion project’, een eigen business, klanten,… Mijn plaats is op dat moment bij hen. Werkgevers die trouwens hun medewerkers op dat moment geen begrip tonen, hebben er gelegen voor altijd. Een mens leeft niet om te werken.

Mochten we hebben doen uitschijnen dat werkelijk àlles combineerbaar is met àlles en dat kiezen wérkelijk niet meer moet, dan is dat allicht iets te ongenuanceerd de wereld in gegaan. Kiezen is wel degelijk belangrijk. Het is niet mijn ambitie om 24/7 werkend door te brengen, dat kan ik niet en dat wil ik ook niet. Ik heb een heel duidelijke visie voor mezelf geformuleerd over wat ik belangrijk vind in mijn leven en maakte vorig jaar ook een vision board met de klemtonen voor 2019. Hij hing een heel jaar in mijn kantoor, en ik heb me er wonderlijk goed aan kunnen houden. Ik raad het vaak aan aan mensen in loopbaanbegeleiding om zo’n bord te maken. Het kan je zoveel helderheid geven over keuzes.

Ook nood aan helderheid over de fundamenten van je bestaan als basis voor je professionele keuzes? Hoe je je tijd besteedt? Loopbaanbegeleiding helpt je helder te kiezen. 

Pin It on Pinterest