Een ‘normale’ loopbaan… Ik heb het me heel lang afgevraagd wat dat precies was. 

Al heel snel in mijn professionele leven merkte ik dat ik niet gemaakt was voor het pad dat voor me lag: 45 jaar ‘hetzelfde’, een stabiele job, een lineaire loopbaan,…

Het lag nochtans schijnbaar voor het grijpen: als bedrijfspsycholoog kan je – mits wat toewijding en interesse – terecht in Human Resources. Als reizen en wat interne politiek je niet afschrikken, ligt zelfs een internationale loopbaan met dito ‘metropolitan’ loon binnen de mogelijkheden.


Maar het boeide me niet. Ik studeerde psychologie, ging werken, werd na mijn uren gitaar- en pianojuf, studeerde muziek, werd consultant, ging in HR werken, startte op mezelf, ik studeerde Solutions Focus, Coaching, therapietechnieken met Live The Connection, werd Insights Discovery practitioner, volgde een jaar shiatsuopleiding, ging weer naar moderne dans, leerde karate beoefenen (nooit uitgeleerd, hoera), werd theesommelier, startte iets in de horeca, werkte als coach, trainer, therapeut,… Ik verdiep me regelmatig in research, want die wereld heeft zoveel te bieden. Een cursus Python staat ook nog op mijn wish list. Net als haar leren knippen (make-up kan ik al, vind ik). En wie weet ooit een doctoraat, als de academische wereld me kan verdragen en vice versa. Een nieuw boek komt er in elk geval (stay tuned, en ik ga het niet alleen schrijven zelfs).

Waar zit de logica??? 

Toen ik op mezelf begon in 2009, heb ik me heel lang afgevraagd of dit nu het einde was van mijn carrière, een verderzetting, een vlucht of een vergissing. Maar de contouren zijn voor mij nu wel duidelijk: bijleren, nieuwe dingen ervaren, mijn hersens fit houden,… Ik wil mensen helpen, en daarom wil ik zowat alles kennen en weten dat daarbij kan helpen. Ik wil zelf fris en enthousiast blijven, en daarvoor heb ik afwisseling nodig. Ik heb vrijheid nodig, en contextonafhankelijk werken. En ik wil leven. Vollenbak. Als ik ooit ‘mijn kop erbij leg’, wil ik zeker zijn dat ik alles uit het leven haalde dat erin zat. Dát is de rode draad. Dát is de constante.


Dus ja, misschien ben ik een buitenbeentje, maar ik ben in elk geval niet alleen. Elke dag ontmoet ik mensen in de coachingspraktijk en in psychologische begeleiding die zich ‘een rare’ voelen, een ‘misfit’, een ‘miscast’, een ‘verloren gelopen schaap’. Ofwel omdat ze dat zelf vinden, ofwel omdat hun omgeving de rode draad of de logica niet ziet. Weet je wat? Jij bent de constante. Jij, in jouw leven, met jouw missie en al jouw talenten en ervaringen. En daarom vinden wij dat zo leuk bij Make me Fly!, buitenbeentjes begeleiden. Zoveel potentieel, zoveel kracht, zoveel prachtige mensen die het van zichzelf niet altijd weten. World, beware! Want zeg nu zelf: wie is er nu ‘standaard’?

Loopbaanbegeleiding werkt, ook voor buitenbeentjes

Krijg jij vaak te horen dat er geen rode draad zit in je loopbaan? Of worstel je met het gevoel een ‘misfit’ of ‘verlorengelopen schaap’ te zijn?

Ga samen met je loopbaancoach op zoek naar jouw potentieel en kracht of ontdek wat de rode draad is in jouw loopbaan. Het helpt je om de juiste keuzes te maken. Misschien niet die ‘goede’ of  ‘normale’ keuzes waar anderen op aansturen, maar net die keuzes die voor jou kloppen en waardoor je je talenten op hun best kan inzetten.

Loopbaanbegeleiding kost met de VDAB-loopbaancheque slechts 80€ voor 7 uur professionele coaching. Je vindt onze coaches in gans Vlaanderen en Brussel, en we werken ook online.

Pin It on Pinterest

Share This