Ik ben een grote fan van generositeit. Het is zelfs een criterium om deel uit te mogen maken van ons team: genereus zijn. Omdat ik zelf van mening ben (de overtuiging heb, zeg maar) dat geven met open hand de wereld een betere plek maakt als iedereen dat doet. Maar kan je soms teveel geven? Wanneer begint het ‘uitdelen’ of zelf ‘bemoeien’? Hoe behoed je jezelf voor overmatig geven als dat nu eenmaal in je natuur ligt? 

Gevers hebben graag dat anderen het goed hebben 

Geven en zorgen liggen dicht bij elkaar. Je wil graag dat anderen het goed hebben. Zo ontlast je je collega’s waar je kan, spring je in als er zieken zijn, sta jij als eerste vooraan als er extra werk gedaan moet worden, werk jij die presentatie af als iedereen al naar huis is, koop jij het cadeau voor de jarige aan en hoop je dat iedereen je terugbetaalt (wat blijkbaar niet iedereen echt ook spontaan doet). De intenties zijn zeer nobel: je wil graag dat de dingen goed gaan (en gelooft daarbij stiekem dat als jij het doet, het goed gedaan is) en je wil vooral ook graag dat anderen het goed hebben. Het maakt je allicht ook geliefd veel velen. Anderen vinden je misschien – hou je vast – een moeial. 

Geven is soms ook ongewild ‘afnemen’…

Toen ik mezelf recent heerlijk zat uit te delen en ik daar best uitgeput bij achterbleef, vroeg één van mijn vriendinnen me ‘wat kunnen anderen doen van wat je me net allemaal aan ‘moetjes’ hebt opgesomd?’. Ik zag het zelf niet. Ik ken de techniek nochtans. Ik kan schrappen en delegeren. Ik wééééét dat allemaal… Maar ik vond mezelf op dat moment tamelijk nodig op heel veel plaatsen en ik wil niemand in de steek laten of teleurstellen. In mijn hoofd begon ik mijn andere bedrijf cynisch ‘Everywhere Consulting’ te noemen (Elsewhere Consulting is de naam…). De vraag zinderde na tijdens mijn ochtendmeditatie (lees: onder de douche). Hielp dat allemaal echt wat ik deed? Was ik echt zo nodig? Was ik niet eigenlijk iemand een leerkans aan het ontzeggen? Was ik niet eerder de ‘bottleneck’ aan het worden ipv de reddende engel? Het zou wel eens de sleutel kunnen worden naar hervinden van mijn plezier in de dingen…

Opgepast, slipgevaar… 

Als klanten bij me in begeleiding komen, hebben we vaak eerst een grote sorteeroefening voor de boeg: wat is er nu echt van jou en wat behoort eigenlijk anderen toe? Dat is vaak confronterend. Je merkt waar anderen misschien misbruik maken van je goedheid. Maar… je merkt evenzeer waar jij hetzij je hulp ‘opdringt’ aan anderen of je de context eigenlijk zo creëert dat jouw energie als evident wordt beschouwd. Jezelf uitdelen heeft maar één voorspelbaar resultaat: de uitputting. Flirt jij met de grens? Ga aan de slag. Ga sorteren. Kijk waar jouw energie jezelf en anderen wind in de zeilen geeft. En plan in wat er nodig is voor jou om je batterijen op te laden. Want geen enkele machine loopt zonder brandstof. Ook jij niet. 

Terug leren gepast geven op je werk? Loopbaanbegeleiding zet je blik terug scherp. Zo wordt werken veel plezanter op de lange termijn. Je kan bij mij of mijn collega’s terecht in Vlaanderen, Brussel en online. Dankzij de VDAB loopbaancheque betaal je slechts 40 euro per 4u begeleiding, voor een 2e cheque betaal je 40 euro voor 3u begeleiding. Ontdek er alles over op deze pagina.

Els

Pin It on Pinterest